LERMË, E DASHUR !
Lermë, e dashur, të vij te ti !
Dhe në s’erdha dot në këmbë
Të zvarritem.
Lermë, e dashur, të vij te ti !
Në qiellin e syve të tu
Si një zog të përpëlitem
Lermë, e dashur, të vij te ti !
Dhe në s’dita mirë not
Te ti, te ti të mbytem që sot.
KUR U TAKUAM ATË DITË
Atë ditë, shirat, hiç s’pushuan
As erërat rrebele sipër tokës
Asgjë, asgjë, te ne s’ndryshuan
As fjalët e botës.
Zogjtë, si në garë, në qiell përhumbën
Tek kaleronin si kalë pa fre
Na shihnin ne, por të vinin, dot s’mundën
Veç ca cicërima na nisën rrufe.
EMIGRIMI
Si është emigrimi?
Kjo pyetje, pa përgjigje më mbeti
Ndoshta është thjesht një pikëtakimi
Që s’njohim njeri – tjetrin
Le ta kemë dëgjuar mijëra herë emigrimin
Ndoshta në kohërat më të vjetra
Më duket se, sa gjej një opingë
Më humbet tjetra.
KUSH DO TA HAPTE PORTËN?!
Kur ikët ju emigrantë,
Për në dhe te huaj,
Portën e shtepisë e latë hapur,
Mirë bët, që e latë portën e shtëpisë pa çelës!
Se, sado që të zgjaste emigrimi nëpër botë,
Kur të ktheheshit ndonjëherë,
Po të ishte e mbyllur shtëpia,
Kush do ta hapte atë portë?!