E joshur nga bukuria në natyrë,
U ula që lulet ti kisha për karshi,
Vëmendjen time e tërhoqi një zë,
Ktheva kokën…po buzëqeshje Ti.
Aromën e mëngjesit të vesës ndieja,
Meditoja për vitet, jetën, rininë,
Në mëndjen time kohët e reja,
Mendova e lumtur dashurinë.
E qeshur si pranvera bukuroshe,
Mes lulesh të jetoja,
Me të brishtën buzëqeshje,
Të më zgjonte ndjenjën, Aroma!
Erdhe dhe mirëmëngjes më the,
E bukur dita kur dikush të kujton,
Qiellin e ule në malet me re,
Fjala e sinqertë, e bukur na bashkon!