Dardane, si zambak në mes të verës
Me shtatin selvi vallëzon në blerim
Aromë të ëmbël sjell përmes erês
Si një ëndërr që zbret në agim
Në sytë e saj deti harron dallgët
Trazon zemrat pa thënë asnjë fjalë
Djemtë harrojnë udhën e kthimit
Mbeten peng nga hijeshia e saj
Si një peri zbret shkallët pa zhurmë
Heshtja e saj zemrat i vê në udhëtim
Me dritë në sy, pranverën çel në buzë
Një mrekulli që gjatë mbetet në kujtim
Kujt do t’i falë vend në folenë e shpirtit?
Fjala e pathënë bëhet varg në letër
Me sytë e kaltër si thellësia e detit
Yjësitë nuk fiken, presin poezinë tjeter
Vajzë Dardane nëpër ëndrra troket
Në buzëqeshjen e saj, dëbora shkrin
Pa e kuptuar, si rrufeja zemrat godet
Jehona e hapave të saj qytetin ndrit!