Mund të të dua,deri në vdekje.
Të jesh brënda meje
në çdo mendim,në çdo pjesë
të jetës.
Të qëndroj pranë teje,kur të gjithë
të kenë ikur.
Të luftoj për ty,
deri në rrahjen e fundit të zemrës.
Por mundem dhe të zhdukem.
Pa shjegime,pa shans tjetër.
Pa parë mbrapa,të mbyll një derë
pa e hapur më asnjëherë.
Dhe atëherë,sado që të të dua
nuk do më shohësh më kurrë.
Ai mund të jetë vendimi im
që nuk do ta presësh.
Sepse kur dashuroj,dashuroj
me gjith shpirt.
Por kur të kuptoj që prezenca ime
nuk ka më vënd në jetën tënde…
Mund të bëhem mungesë.
Nuk frikësohem,të humbas njerëz.
Frikësohem vetëm nga ai çast
që do ndaloj të ndjej nevojën,
të të kem pranë meje.
Dhe më beso,kur të arrij aty
nuk do të ekzistojnë më kthim!!