Eja dhe mësojua buzëve të mia
Shijen e lotit të gëzuar!
Kripa e mallit pamëshirë m’i ka regjur
Dhe ato prapë të presin!
Symbyllur të kërkojnë në kujtesën
E një dite të bukur vere,
Shtratin e mëndafshtë një hëne,
Supin tim të zhveshur…
Eja, se me frymën time, ditë pas dite,
I ngroha shirat dhe zbuta dimrat Arktik
Që kurrë mos shtegtosh larg meje!
Pakthim prije bilten shtegtari im!
