Ti mban në krye kurorë malesh vendi im
sa shumë,
madhështore,
krenare
ku vetëm shqiponjat kanë mbretërinë.
Këmbëzbathur prek detin
horizontit kujtimet shfaqen perëndimit
sirenat m’i sjellin aty
të bardhat guacka
si vegim.
Vendi im
prej mishi e gjaku
lumenj që derdhen brenda trupit tim
të mbaj me vete
ëndrrash mbi krahë shqiponjash vij
aty tek një kështjellë e hijshme
e gurtë
qëndisur lulesh
larë me diell
Elbasani im.