Aty nënat lindnin fëmijë
pasi në arë kishin korr tërë ditën
Pa mjek, pa infermiere, pa mami
Aty atdheu niste rritën.
Aty tirrej jeta në vekin e drurit
Buka gatuhej për trimat e malit.
Aty mjekoheshin plagët e burrit
Nga loket që fshinin rrudhat e ballit.
Aty nënat këndonin ninullat e djepit
Vajzat thurnin ëndërrat për princin e jetës
Makina ishin veç këmbët e vekit
Magjetoret gatuanin, vlonin si zgjoi i bletës.
Aty nana Xhemile në arkën e nusërisë
Mollët më të mira m’ i ruante veç mua
Çantën e shkollës e sepetin e fëmijërisë
Ma mbushte me gështenja Lypeteni e ftua.
Dimrit bora mbërrinte te strehët e kulmit
Era furishëm depërtonte nëpër plasa.
Po heroikisht i përballonim sulmit
Se zemrat me dashuri ishin të rrasta.