Ajo ç’ka e kthen siparin e ditës,
nuk është mesnata.
Ajo që merr trajtën e ditës së re,
është ora kur fillon të kërkosh,
në pavetëdije,
nënkresën
për të ngrohur drithërimën
prej ftohjes deri në asht të Tokës,
larg shkumjes së diellit
në çdo qelizë tokësore.
Këtu lidhet pakti
i frymës me trupin,
për m’u kthye
në gjumin tokësor.