Prej pak kohësh njoh një grua,
Trup e mendje m’i pushton;
Dua t’i flas, t’i them “të dua”,
Por guximi më sprovon.
E nuhas çdo hap të saj,
Kur drejt meje vjen ngadalë,
Turpërohem si në faj,
Kur shikimin larg e ndal.
Pallton nuk ia mbajta dot,
Do jem dukur faqezi,
Rija ulur, heshtur kot,
Teksa vishej në qetësi.
Prej pak kohësh njoh një grua,
Bëj t’i flas, t’i them “te dua”;
Gjithe ky burrë belbëzon…
“Ah, kjo grua më sundon!”