Je futur thellë
në qenien time
dhe nuk del që aty.
Zemra ime e vuajtur
veç në zemër të ka ty.
Çdo ditë që kalon,
më shumë unë të dua.
Nuk e di si ma ta them
këtë mall që dot s’u shua.
Brenda shpirtit tim të vrarë
të mbaj si thesar.
Je futur thellë
në zemër, në shpirt,
dhe dot s’të harroj.
Më je bërë si frymë
që rreh në kraharor.
Do të dua çdo ditë,
do të dua çdo orë.
Veç kjo largësi,
çdo ditë,
mallin ma shton…