Të thërras me zë të shpirtit, nuk e di pse s`më përgjigjesh
Ankth e mall më shtërngon gjirin, e frymën ma ndalon
Sa jam zgjuar rend pas teje, ti më fshihesh perëndimesh
Si hajdut vjen shuan etjen, sapo gjumi më kaplon
Mos të ngjaj me suferinën, dhe ke frikë se shkatërroj
Si kaçak shfaqesh veç natën, vret e pret ëndrrat e mia
Jam shpirt gruaje, zemër nëne, e pazonja të lëndoj
Nuk e dija se dhe burrat, paskan frikë nga dashuria
Mos më ler në mes detit, dallgë e egër tmë rrëmbejë Alfabetin sua njoh, nuk përkthej dot asnjë fjalë
Në thur rrengje krenaria, zemra s`mundet të gënjejë
Dashuria, vazhdon pret, ankoruar mbi një valë