Kur lindi ajo,
me lot qau edhe qielli,
detin e ndau në katër anë,
dhe bashkë me të lindi dielli.
Në pranverën e bukur,
në muajin e Majit,
me mahnitjen e shtojzovalleve,
erdhi në jetë si bekim i dritës.
Lindi me misionin e ringjalljes,
të shpresës dhe të besës,
mikeshë e Diellit dhe e Hënës,
me zemër të mbushur me dashuri.
Tre yje i ndriçojnë qiellin,
tre luanë e rrethojnë me krenari,
si forcë, si mburojë,
si bekim përjetësie.
Një mesazh i shkruar në letër,
me pak rreshta e shumë dashuri,
i vulosur diku lart,
thuhet në planetin e Mërkurit.
Bekimin e Zotit e mban në kraharor,
si dritë që nuk shuhet kurrë,
me emrin më të bukur të Majit,
dhuratë nga Nëna e Diellit.
Ajo që dha jetë nga jeta e saj,
e madhja Mbretëreshë Nënë.
Le të rrojë sa malet e Perëndisë,
sa shtigjet e hapura të kohës,
deri në pavdekësi