Ky mëngjes sot u zgjua i zbehur,
Me velin e reve mbuluar në agoni.
Valët e detit përplaseshin trazuar,
Si zemër e plagosur prej dashurisë.
Ca tinguj kitare dëgjohen nga larg,
Kjo melodi sa vjen e afrohet.
Një dedikim përshkon hapësirën,
Si kambanë e ëmbël, deti zgjohet.
Bashkë me detin u zgjua mëngjesi,
Dhe flaku tej hijen e agonisë.
Mbi tokë u derdh një rreze dielli,
Lulet belbëzuan fjalët e dashurisë.
Ndoshta sot u zgjova e mërzitur,
Se mëngjesi më përshëndeti vëngër.
Por dita buzëqeshi, s’ndenji e venitur,
Dhe realiteti m’u shndërrua në ëndërr
