Çdo ditë që jetojmë
dhe kurrë nuk mendojmë
se vdekja s’njeh moshë
dhe vjen pa menduar,
fare pa nxituar
ajo të fundos,
si lumi i rrëmbyer
dhe ik nga kjo botë
s’ke më për t’u kthyer.
Por, ti nuk e di
ajo është e fshehur
dhe e pazbuluar,
por shpresat t’i shuan
sa pikëllim kemi,
kur dikush vdes
ik shpejt si era
fluturon në qiell
ashtu sikur reja.
Asaj s’mund t’i ikësh
se ajo hulumton
edhe në skaj të botës
ty të takon.
Pandaj, o njerëz
shijonie jetën
lërëni zënkat
bëhuni të vërtetë
se shumë e shkurtër
dhe e pasigurt
është kjo jetë!
Një ditë do të themi
edhe ty lamtumirë,
sikur shumë të tjerëve
që ikën pa gëdhirë!
