I vemë në valë interneti ndjesitë,
përcjellë nga sytë e zemrës.
Ato vishen ngjyrash, dhuratë facebook- u,
apo fërfëllojnë në ikona…
që t’ japin frymëformë:
prekjes,
ledhatimit,
përqafimit,
puthjes,
dehjes në ekstazë…
I veshim ndjesitë me shkronja, foto e video,
për të shtrydhur largësinë, vetminë,
për të fshehur ankthin, mallin…
ligësinë…
që i gdhend çekiç i Demiurgut,
prej akulli e zjarri.
Ndodh që ndjesitë,
ngurtësohen,
llavë e mpiksur,
ku mbijnë lulet e hiçit
të sotkohës njerëzore
në kopështin e Thotit*.
Dhe i habitur pyet ky mëndjendritur:
-Kur njerëzimi do të shohë
dritën e së vërtetës?
Fatbardha Behri Kaci-KOHË VIRTUALE
- Advertisment -
