Për të mos qarë ,sa herë kam qeshur
Dhimbjen fsheha ,unë , në shpirt
Buzëqeshjen e kam veshur
Për ta fshirë lotin nga sytë
Një këngë shpirti e kam marrë
Që të jem e buzëqeshur
Dhe pse dhimbja më ka vrarë
Buzëqeshjen e mbaj veshur
E di se bota ,thotë ,” e marrë “
Buzëqeshjen ,kur mbaj veshur
Buzëqesh veç për t’mos qarë
Le t’thotë bota ,buzëpërveshur
Valles shpesh ,unë, ia kam marrë
Për t’mos qarë ,shpesh , kam kënduar
Ta shëroj shpirtin e vrarë
Se ç’thotë bota ,kam harruar
Kanë pas’ thënë dikur të vjetrit’
Askush hallet nuk t’i di
E as dhimbjen s’ja di tjetrit
Çfar s’provon tek vetja e tij