Një gojëdhënë nga lashtësia
Për kalanë atje në kodër
E përcjellë sot historia
Si legjendë ,Rozafën n’Shkodër
Jashtë ma lini njanin sy
Të djathtën dorë ,jashtë ma lini
Gjiri i djathtë që m’kullon gji
Ta pijë djali kur t’ma bini
Një legjendë vjen prej gojëdhënës
Madhështore nga lashtësia
Përjashtë murit i lanë nënës
Njërin gji ta pi ‘ fëmija
Sheh, tre vllezërit ‘ ,një plak i urtë
Ndreq e prish ,muri s’po soset
Nëse doni të rrinë gurtë
Një prej vashave do t’muroset
Kur të shkoni në shtëpi
Vashave tuaja mos kallzoni
Është mëkat o bijtë e mi
Për këtë mur po mëkatoni
Vllau’ i madh e vllau’ i mesëm
Fjalët, vashave ua treguan
Veç vllau’ i vogël ,mbajti besën
Dy më t’mëdhenjtë e tradhëtuan
Fjala ,fjalë e besa ,besë
Lidhën bashkë ,vllaznit ‘ ndër veti
T’voglin vlla ‘,dheu , s’do tresë
S’tretet besa e amaneti
U thotë nana nuseve t’veta
Bukën ,djemve me ua çue
Fjalë nuk bani veç e treta
Mori rrugën për me shkue
Dalëngadalë nusja e vogël
Ngjitet lart me bukë e verë
Tre vëllezërve përmbi kodër
U çon drekën dhe ksaj’ herë
Puna e mbarë kunetër t’mi
Puna e mbarë ,ti , zoti im
Pse s’po m’shihni drejt në sy ?!
Ti imzot pse kaq trishtim ?!
Mirë se erdhe ,lum kunata
Ti ma e vogla, nusja e shpisë
Shembet muri sa vjen nata
Puna jonë s’po din me nisë
Askund puna s’po na duket
Ne vemë gurë e muri s’rri
Një nga vashat n’mur do t’futet
Fat i zi ,kunatë ,për ty
Jashtë ma lini njanin gji
Kur t’më fusni brenda n’mur
Kur t’vijë djali për me pi
N’gjysëm të trupit ,s’dua gurë
Më murosni ,kunetërit e mi
Ti imzot mos u mërzit
Veç kalaja n’këmbë të rrijë
Djali ynë, mbretëroftë një ditë