Një erë e lehtë, gënjeshtër dimri,
Pak shi I hollë, sa për bezdi,
Jo s’është kurrë më ai shi prrilli,
Kur dashuronim unë dhe ti.
Me shall mbështjellë, ashtu I fikur,
Në trotuar më kot nxitoja,
Pas teje shpirti më kish ikur,
Me sytë e mallit të kërkoja..
Trokitje takash mbi trotuar,
Dhe një e qeshur pak e lasdruar,
Formonin bashkë një reaksion,
Ndërgjegjes time të penduar.
Nuk ishte ti padyshim,
Të qeshurën kishe plotë me jetë,
Tani marr frymë pa ditë me diell,
Pa dashuri poshtë e përpjetë.