Po vjenë Vjeshta dalë nga dalë,
me gjethe tê arta ,e me erë
trëdafilat e vonë,thumbojnë
se duan t’çelin edhe një herë.
Nuk i tremb ftohtësia,
as shiu që bie mbi ta,
rrënjët ja m’banë ngrohtësia
petalet n’tok mos me i ra.
Nën hijën e pemëve,
qendrojnë të heshtun
i ruajnë kujtimet e bukura,
që ta mos mendojnë ;Vjeshtën.
Dhe kur vjeshta të ik,
e dimri të trokasë në derë,
trëndafilave ,
pikë do t’ju mbesë
po s’çelën edhe një herë.