Jo kushdo,behet poet.
Nuk mjafton deshira,
te shkruash e te lexosh.
Kete e bene shumekush,
por s’mund te jeshe poet.
Poet,je vetem at’here,kur ruan kujtesen,
kur ne zgavren e shpirtit tend,
vlon si vullkan nje dashuri e thelle,
ose nje plage qe renkon,qe kerkon sherim.
Ulerima ,tingujt behen varg I vertet.
Edhe kjo nuk mjafton te behesh poet.
Sado zemra e shpirti gezohet apo lendohet.
Zemer e shpirt kane gjithe njerezimi,
Te hedhesh ne varg,ndjenjat e nje shpirti,
Duhet prirje,te besh lidhje dashurore ne art.
Kur te lexosh vargun,trupi te dridherohet.
Te shperthejne ndjenat,sikur gjemon moti.
Gezimi,apo hidherimi qe shfaqet ne varg.,
syte duhet te perloti,zemra te permbahet.
Keto jane vargjet e poetit, vene ne orbite boten.
Poeti,eshte pasqyre e nje realiteti.
Jo imagjinate e hamendesime..te shkruash.
Duhet te shohesh e prekur me sy e dore,
si nje njeri I dashuruar marrezisht me te,
qe I kushto kohe,naten dite,e diten nate per te.