Nata pak nga pak po rritet,
Gushtit seç i ka zënë pritë,
Hëna si fjongo mbi flokë,
Me ca lajka natën ndrit.
Pemët zunë të teshtijnë,
Era seç i shkund nga pak,
Shkëlqimin lulet po fshehin,
Sa te vijë behari prap.
Shtatori troket me shira,
Pret të hy dhëndër i parë,
Gushti ende s’do të ngutet,
Veç të mijat ditë kam marrë.
Dhe trumcaku diç mendohet,
Ylberët ku shkuan vallë,
Gjysmëdita ngushëllohet,
Te nesërmen prapë do të dalë.
Vjeshta thur trikon e verdhë,
Që ta veshë mezi po pret,
Gushtit se çi shkel pak synë,
Me buzë ëmbël seç e nget.
Ne të dy I bardhi Gusht,
Dhe pse nuk jemi vërsnik,
Mos u mblidh e bë një grusht,
Jam vjeshtë e butë ndaj mos ki frikë.