Ty,
Asnjëherë,
S’të mora nëpër hije,
Përkundrazi,
Të vura,
Përmbi hënë perëndie.
Të vura
Përmbi zemrën,
Pa të lënë
Të të zinte,
Të mbërdhinte
Dimri i shtënë.
Ty,
Të vura si një engjëll
Përmbi vete,
Sy, mos qa
E mos trishto,
Se zemër trete…
Mora yjet
E qiellin lashë
Ashtu pa Zot,
Ti të jesh
Vetëm e imja,
Jetë e mot.
E në vdeksha
Makthit të tokës
E pa zjarr,
Mos trishto,
Moj trimja ime,
Se është marrë.
Ndiz mes gishtave për qejf
Një cigar,
Ulu këmbë përmbi këmbë,
Zonjë e parë,
E më sha
Me ç’të thotë mendja
Qen zagarë,
Që as në ëndrra nuk më vjen
E s’të kam parë.
Pastaj qesh,
E dashur, qesh
Nga bota e rreme,
Mos u tremb,
Veç një gjë drejt do më thuash:
Po pa mua,
Sa të dhëmb?