E ndij se ka dicka përtej tijë
dicka ma e fortë se vet qenja mish e asht
nji amull e bardhë që t’perpinë si valë, matan ksaj bote marri
dëshir e çmendun me m’dashtë ,
terrinave lypë me iu ba sy
E shoh si lazdrohem tinëz rreth tij
e s’due me m’pa si m’çelen sytë si lule,
kur m’ thot t’due
e ndij si shpirtin ma marrin fluturat,
krahve tyne pluhnojn ar, horizontesh gri
E ndij si fryms tande, vizatohet silueta jeme n’forma zemre
frymë s’t’len me u ngi …
mbramjeve mezi pret m’u jeremis andrrash,
sall me m’pas ngat,
netve vetanake, shtratit m’lyp me m’kaplue krahve tu prej burri,
me m’pushtue tue m’i puth ambel buze e sy
E n’sy t’ksaj bote mjerane,
dashunuem me ba dashni!