Me sfida të njëpasnjëshme
Qofshin ato të vështira apo të lehta,
Kjo rrugë e gjatë me hapa shumë,
Befasi të ndryshme.
Një oazë në mes shkretirës,
Aty është jeta më e bukur,
Edhe vuajtja na ndjekë pas,
Lumturin duke e kërkuar.
Plagë në shpirt,
Që nuk mundemi të harrojmë,
Hap pas hapi jeta kalon e nuk ndalet,
Kërkojmë pak lumturi në kopshtet e zemrës.
Ca kujtime nuk harrohen kurrë,
Ca të hidhëta si pelini,
Ca të lumtura na ndihmojnë,
Të vazhdojmë tutje këtë rrugë.
Një oazë e gjelbëruar,
Në shkretëtirë shumë jetë shpëtojnë,
Një oazë kam në zemër,
Më jep shpresë për ardhmëri.