Kërcasin gjethet në xham pa pushim,
era e vjeshtës i përplas me furi,
kërcet dhe zemra, mbushur me gëzim,
kur sytë më flasin plot dashuri.
Kërcasin kujtimet, vijnë një nga një,
si gjethe të thata, në udhë të harruar,
më zgjojnë një botë që s’kthehet më,
me mallin në shpirt thellë të mbuluar.
Kërcet ngadalë dera kur nata zbret,
një zë i njohur në prag më zgjon,
heshtja e shtëpisë një drithërimë tret,
dhe malli i vjetër sërish më pushton.
Kërcet dëbora nën këmbë në agim,
kur dimri i bardhë mbulon çdo shteg,
kërcet një degë, zgjon një kujtim,
era e ftohtë fryn përmbi çdo breg.
Kërcet pa pushim ora e vjetër në mur,
dhe tik-taku i saj vitet larg i çon,
koha gdhend kujtime të thella në gur,
por zemra ëndrrat kurrë s’i harron.
Kërcasin duart, salla merr zjarr,
duartrokitjet ngrihen si dallgë,
një talent i bukur ndriçon si fanar,
kur arti i shpirtit na mbledh bashkë.
Kërcasin gotat lart, trokasin në dolli,
kur miqtë urojnë me zemër të bardhë,
le të na rrethojë veç shëndet e mirësi,
dhe jeta të na buzëqeshë e mbarë.
Kërcasin hapat në kalldrëm të vjetër,
jehona e tyre përhapet në qytet,
çdo hap më çon drejt një udhe tjetër,
atje, ku një ëndërr e bukur më pret.