Për mua,
që gjithmonë dhashë më shumë
se ç’kërkova të më jepnin,
që buzëqesha dhe atëherë
kur brenda vetes qaja.
Për mua
që i fala gabimet,
i mbajta fjalët në heshtje
dhe u largova pa zhurmë
nga ata që s’dinë të qëndrojnë.
Për mua
që mësova se zemra
nuk është gur për t’u thyer,
por një dritë që ndizet përsëri
edhe pas netëve të gjata.
Sot zgjedh veten time,
pa faj, pa frikë, pa pendim.
Do të mbledh të bëj kurorë,
gjithë copat e shpirtit tim.
Dhe nëse bota më pyet,
çfarë më shumë sot dua,
do të përgjigjem thjesht:
Gjithçka të mirë për mua!
Këtë herë për mua!