Të gjithë që shkuan, nuk u thyen prapë!
Në Perëndim, atje brenda mallit ka dashuri,
ka uri, ka nostalgji,
në sipërfaqen e jetës ka bukuri.
Në Perëndim, qerpiku është i rëndë,
më i rëndë se në vatrat tona;
shpresa dhe ëndrra mblidhnin yje,
syhapur ditë e natë,
diku larg, nëpër pyje.
Në Perëndim, kush thotë se jeta nuk ka fre?
Të gjithë ata që shkuan,
nuk u thyen prapë në atdhe.
Të mërzitur shumë, me zemër toke,
plot ëndrra,
shumë zhgjëndrra të një epoke.
Në Perëndim, ëndrrat janë shumë të gjata,
janë të shaluara si ati mbi re.
Shija e erës të kthen në vendlindje,
në Prizren,
aty ku rrënjët janë shumë të thella
në tokë, në këtë vend.