Shtëllunga reshë, sikur po luejn sot me mue
Mbas tyne seç ndiej nji zharakamë ,herë m’vjen si kangë e herë si vaj i një burri
Nji moment qielli nxihet e derdh shi me furi
E krej pa prit dielli shplonte sytë përvlues
Oh, sa çuditshëm ndihem, sikur perbrenda ngrij e befas m’kaplonte nji zagushi
E njashtu përhumbun mendimesh
Nji zot e di, as njomjen se ndij lkurës
As përflakje e diellt s’me dukej kushedi
Eh,ma n’fund retë u dorzuen
Era i ndoqi hapsins t’pafund
E unë,s’di pse mbrenda vedit, krejt kam humb
Nji trishtim si zukamë bletesh kso mbramje m’përkund
Nji pal sy m’toroviten syshë
Ohh ata sy …
Ata lotojnë nji cep t’botës deri n’verbni
Kjajnê e zemërplasun sikur ngul thonjt palcs së tokēs,njashtu pa adresë
Dhimbjen shndrruem n’gurza shpirti mundohet t ‘thyej…
Syresh t’ndez pak shpresë
Kujtimet rujtun n’hojza zemre, shtrëgon fort
Dashunisht me i mbajt gjallë
Zgurit trupit lidhun besë ndërvete
I artë sic erdhi le t’mbes
Edhe përtej ksaj jete!