Ecje mjegullnajave
dhe pa dashur
vijat e bardha të vinin
ngushtë,
pranë boshllëkut.
E padukshme në dukje,
i jepje të kuqit të fytyrës
një dritë të zbehtë.
Shtroje ndjesinë mbi tapetin e kuq,
pa vrarë mendjen
për krenarinë tënde
dhe plogështinë e hapave
mbi sandalet e këputura
nga rripat.
Kaq shumë ëndrra ishin lidhur,
sa hëna u fsheh mes errësirës
për të kundruar
daljen e parë
që i bëre vetes.