Nga pista e zemres ngrihen avionë dashurie
E hidroplanë malli ngrihen nga deti i lotëve
Larg në hapësirën qiellore fluturojnë dëshirat
Me shpresën e takimit aeroporteve të botës.
Si udhëtarë të padurueshëm rrebelohen mendimet
S’duan tja dijnë për pasaportë e kontrolle doganore
Fjalët me padurim kërkojnë artikulimet
Nxitojnë vështrimet si shkrimet në protokolle.
Ai që është djegur nga malli e din ç’ështe largësia
Vetëm ai njeh gjuhën e dhimbjes që gjëmon,
Mbase prej mallit e dhimbjes na dha mend perëndia
Të ndërtojmë mjete lundrimi e të shpikim avionë.
Le të ngrihen avionët nga pista e zemrës
Hidroplane malli të ngrihen nga deti i lotëve
Njerëzit dallohen nga gjallesat prej shpresës
Për tu bashkuar qoftë dhe në fund të botës.
