Po se ç’kam të madhin mall ,
Shpirti brenda vlon vullkan
Rrokullisur gur në zall ,
Pelegrin i udhëve jam !
Jetës s’i ndërrova udhë ,
U ndesha me të përballë .
Dhe pse s’munda të le gjurmë ,
S’kërkova mëshirë me fjalë .
Nuk kërkova nder e famë .
S’vura kurthe nëpër shtigje .
Me fat ditën që u pamë ,
Zemrën time të thashë , digje !
I këndova dashurisë ,
Shpirtin mbushur muzë e vlagë .
M’u bë vargu i poezisë ,
Melhemi që shëron plagë .
Jetës i shkova përballë .
Ajo shpesh më ka përçmuar .
Vdekëtar si ç’do i gjallë .
Sa jam gjallë , dritën pashuar .
Për dështimet nuk vë kujë .
Vetes mburrje nuk i kam .
S’ulëras për zhurmë e bujë .
Shpirti brenda vlon vullkan