Nxitoj drejt teje atdhe
me shpirtin plot mall të veshur,
me buzëqeshjen në sy prej femie ,
me kurorën e Shqipes ngjeshur
Lotët jan thar mbi qerpik,
si lumi mbi shtratin e etur ,
dhe vapa e gushtit esterik,
çukit ëndërrën roz diku tretur
Nxitoj drejt teje atdhe,
me gjoksin e muzgut flirtuar,
lëndinat profumojne manushaqe,
simfonitë e valëve rrijn zgjuar
Nxitoj drejt teje atdhe,
e dehur si vjeshta nē gjethe,
si zogjtë e mërguar fole,
me kohën e zbehur plot ethe
Fytyra të ndrin si një hën,
por prehri me kohën ësht tretur,
më puth me mall si çdo nën,
Atdhe në zemër më ke mbetur!