Ku ishe nisur natëvonë ëndërrprerë
Si e verbuar bebëz e shtjerruar
Këmbë që nuk mbanin
Trupin tradhëti ngarkuar
Ulurimë vaji shtegut pa kthim vargje
Si pabesia të ndali frymë
Gropa të reja hapur shtegëtimit
Ku je katandisur vrërë është qielli
Ca frymë të reja harruar mbetur …?
Aty ku prittnin lule a therrë
Rilindje jete shpirt i mashtruar
Lisi i vjetër rralluar degëprerë
Hije nuk falka më për të tjerë
Koha në rrudha e bukur m’plaket
Stina me ngjyrat mahnittka gjithnjë
E që n’rrugët e marra bukur mbështillesh
Rreth boshtit bota lëvizë e sillet!
Në Bunën e t’jerrur, valë e shkumë
një nënë i falet me engjujt pas
katandisur fatit, qiellit gri i lutet
dua të ngjitem ke ti, lart!