Fal, kur ke shumë,
Fal dhe kur ke pak,
Mbaj edhe për vete,
Shiko dhe rreth e qark.
Fali fukarait,
Aq sa ke mundësi,
Jo të gjith e kanë fatin,
Siç e pate ti.
Fali pak nga vetja
Hallexhiut të mjerë,
Se nga ana tjetër
Zoti do të t’i bjerë.
Kur ke kapitalin,
Të kesh dhe mirësinë,
Si e mira dhe e keqja
Të gjitha janë për njerinë.
Po nuk ke mundësi,
Edhe nuk fal dot,
Thuaj, o njeri,
Thuaj një fjalë të ngrohtë!
Sepse hallexhiut
Dhe atij që s’ka,
Një fjalë e ëmbël
I duket kala.
Mos përbuz në jetë
Kurrë një hallexhi
Se ai vuan sot,
Nesër do vuash ti …
Sa mban mënd kjo botë,
Që kur është krijuar,
Me një kandar njerëzit
Kurrë nuk janë peshuar …