Besim Arifi-KUR DIELLI FLET

Me të lindur dielli,
Bashkë me këtë dritë,
Erdhi edhe muza
E m’solli vargun.
Edhe pse dielli foli,
Foli e s’la sen pa thanë:
Si more, jeni çartë mes veti,
E doni me hangër mish njani-tjetrin
Për një karrikë,
E e keni harru shtetin?
Thirreni mendjes, o të mjerë,
thirreni,
Se po ju ikën.
Nuk ju duhet as shteti ma.
Ju ka verbu lakmia për pushtet,
E populli i shkretë shitet për një pare,
Se edhe atë pare nuk e ka,
E i duhet për bukë.
Si po harroni se dushmanët,
Me një këmbë po rrinë
Me hi n’tokën tonë?
E mendoni se sa gjak u derdh
Për këtë tokë,
Që ende është e njomë prej tij?
Jo, nuk e mendoni!
Ooo, qu, baca Adem, Hamzë, Agim,
Salih, Mujë…
Shihni si lozin me mundin e juj
E thirren në juve!
Ngrihuni, se amaneti juj
Po zhbëhet.
O Zot, mos e ban këtë,
Për hir të gjakut të derdhur!