Bie shi…
Bota,
sikur humb fjalët.
Shiu,
prek më shumë
se fytyrat tona.
Shoh
njerëz,
që nxitojnë të strehohen.
Jo nga pikat e ujit,
nga vetja.
Pasi shiu
ka një magji të çuditshme
të heqë pluhurin
edhe nga mendimet.
Kur pushon,
rrugët thahen.
Njeriu,
vazhdon të mbajë brenda
atë që qielli ka guximin
ta derdh për pak çaste.
Bie shi.
Bien edhe njerëzit.