Rastësisht u takuam si dikur atëherë,
Në thellësi të zemrës ndjeva, s’të kisha harruar.
Nuk e di pse atë çast u ndjeva e mjerë,
Lotët ishin dëshmitarë e dashurisë së shkuar.
Në kaq vite të paprekur ndjenjën kisha ruajtur,
Sa të paskam dashur ty, veç Zoti e di.
Se në mijra lutje, ëndrra, ty të paskam futur,
Pa menduar kurrë në jetë, të ndez zjarr të ri.
