Po të mendoja sot o mikja ime,
Teksa hua ia dhash supin një gruaje,
Dy lot të derdhte, të shante farën e keqe
Që rrënjë në mushkëri e tru i kish’ hedhur…
Ja fshiva lotët, e bëra të qesh,
Se kurë e ilaç për të nuk kam,
I thash do t’ia dalësh dhe këtë rradhë,
Kjo dreq sëmundje nuk e ka të gjatë!
Po ti e shtrenjta ime, atje larg,
Mbi supin e kujt po qan?
Jo, ti mbahesh! E bluan me dhëmbë lotin!
Se më të dashurit nuk i ke ti pranë…