Sibora Taraj-Dikur

Atje ne te majte te kraharorit,
Dicka pulsonte,
E furnizonte gjith’ trupin!
Si prej shkretetirash gjaku!
Me gjithe forcen e vet,
E me gjith’ funksionin e vet!
Ishte koh’ trazirash,
Nga ato te ererave te vjetra!
As ngjyrat s’ishin shpikur,
E vec gjaku i zemres kuqonte!
Si prej shkrepetima xixash,
Qe prej syve xixellonin!
Valle a xixellonin,
A xixa benin prej te papritures!
A valle ngjyre a kishin?
Por ngjyrat s’i njihja,
E te kuqes ju marrova!
Mora gjak prej zemre,
Nga te kuqtë e flakte!
E me të kujtova idjotsisht se edhe jeta do niste te jetonte!
E me penelin gjakosur,
Me të majtën dorë
Prej së majtës anë
E shkrova nje emer,
Mbi pllaken e nje varri,
Ne mes një shkretëtire!