E pyeta pranverën
ngjyrat ku i ke?
Po i mshef nga ne
a dikush ti vodhi?
Më shikoj me dhembje
sytë iu përlotën
nuk më dha përgjigje,
vetëm kokën drodhi.
Mendova me vete
mu duk se më tha:
faji s’është te unë
por te ju njerzimi.
Pa shikojeni vetën
si keni ngrysur fytyrat
iu është tretur buzqeshja
madje edhe gëzimi.
Ka vite me radhë
këtu s’ka këngë rinije,
nuk më meritoni
po të vijë me ngjyra.
Zhurma politike
heshtje pandemije,
paralel me njerëz
do veproj natyra.