Robert Burns (1759–1796) është një nga poetët më të dashur dhe më të njohur në historinë e letërsisë britanike. Ai konsiderohet Poeti Kombëtar i Skocisë dhe një nga figurat më të rëndësishme të romantizmit të hershëm. I lindur më 25 janar 1759 në Alloway të Skocisë, Burns u rrit në një familje fermerësh dhe që në moshë të re tregoi dashuri të veçantë për letërsinë, muzikën dhe traditat popullore.
Poezia e tij u frymëzua nga jeta e njerëzve të thjeshtë, natyra, dashuria, liria dhe barazia njerëzore. Ai shkroi në gjuhën angleze dhe në dialektin skocez, duke sjellë në letërsi zërin autentik të popullit të tij. Për këtë arsye, veprat e tij vazhdojnë të lexohen me admirim edhe sot.
Ndër krijimet e tij më të njohura janë “Auld Lang Syne”, kënga që këndohet në shumë vende të botës gjatë ndërrimit të viteve, “A Red, Red Rose”, “To a Mouse”, “Tam o’ Shanter” dhe “Scots Wha Hae”. Vargjet e tij shquhen për ndjenjën e thellë njerëzore, humorin, romantizmin dhe respektin për dinjitetin e çdo njeriu.
Burns ishte gjithashtu mbledhës dhe ruajtës i këngëve tradicionale skoceze, duke dhënë një kontribut të madh në kulturën kombëtare të vendit të tij. Çdo vit, më 25 janar, në Skoci dhe në shumë vende të tjera të botës festohet “Burns Night”, një mbrëmje kushtuar jetës dhe veprës së tij.
Edhe pse jetoi vetëm 37 vjet, Robert Burns la pas një trashëgimi të jashtëzakonshme letrare. Ai mbetet simbol i krenarisë kombëtare skoceze dhe një poet që vazhdon të frymëzojë lexues të të gjitha brezave
1. Trëndafili i Kuq
Dashuria ime është si një trëndafil i kuq,
Që çel i bukur në mëngjesin e majit.
Ajo ndriçon zemrën time me dritë,
Si kënga e ëmbël e një bilbili.
Dhe nëse detet do të thaheshin një ditë,
E malet do të shkriheshin në diell,
Përsëri do të të doja pa fund,
Sa të rrahë zemra në kraharor.
2. Për një Miush të Vogël
O krijesë e vogël e fushës së gjelbër,
Mos ki frikë nga hapat e mi.
Ne të dy ndajmë të njëjtën botë,
Me ëndrra, strehë dhe shpresë.
Sa shpesh planet tona prishen,
Nga forca që s’mund t’i ndalojmë dot.
Por ti vazhdo të kërkosh dritën,
Ashtu si çdo zemër njerëzore.
3. Miqësia e Vjetër
A duhet harruar miku i vjetër,
Dhe vitet që ikën si lumë?
Jo, le të ngremë gotën e kujtimeve,
Për kohët që s’kthehen më.
Për buzëqeshjet dhe udhët e gjata,
Për ëndrrat që ndamë bashkë dikur.
Miqësia e vërtetë nuk plaket kurrë,
Ajo jeton përtej kohës.
Disa thënie të njohura të Robert Burns
- “Zemra e ndershme vlen më shumë se pasuria.”
- “Liria është një thesar që nuk ka çmim.”
- “Dashuria dhe muzika janë gjuha universale e shpirtit.”
- “Planet më të mira të njerëzve shpesh ndryshojnë nga fati.”