Gjurmë la në rërën e lagur,
Një çift kur bregut shkonte
Vala pas tyre shpejt i fshiu,
Hëna s’mundi as ti fotografonte.
Gjurmë la dhe një keqbërës,
Kur shkoi diku të hakmerrej,
Por shiu me potere që binte,
Nuk i la sa vendi të terrej.
Edhe në dëborë gjurmë lemë,
Të qarta sa më s’ka,
Por tjetri që vjen pas nesh,
Me të tijat sikur i ha.
Gjurmë lënë artizanët,
Dhe tregimtarët gjithashtu,
Siç lanë vëllezërit Frashëri,
Vitet tutje, ata tëhu.
Në i do gjurmët jetgjata,
Që ato mos treten kurrë,
Investohu me gjithë shpirt,
Në art,shkencë apo kulturë.
Kur gjurmët ti i trashëgon,
Ndër breza gëzon respekt,
Bamirësitë që ke bërë,
Janë shembujt më perfekt.
Kur ti mendon përtej vetes,
Pasuri është emri që ke lënë,
Argjendarive kudo në botë,
S’ju kam në hesap u ke thënë.