Atdhe erdha të të përqafoj,
Unë gjithmonë të jam besnik,
Krenar kam thënë që jam Shqiptar,
E kurrë s’kam patur frikë
.
S’jam ndier I fyer që ta them,
Në asnjë rob që më panë sytë,
Zemrës kam flamur me shkabë,
Armikun vënë në tytë.
Pa më pyetur u kam treguar,
Që jam nga fisi I Skënderbeut,
Ku gjaku I Arbrit mjekon rrënjët,
Relievit të Atdheut .
Krenar unë u kam treguar,
Kur jepim besën therim dhe djalën ,
Por dhe kurrë nuk kam mohuar,
Që për hakmarrje e mbajmë fjalën.
Ndaj shpirtin ma thërret kjo tokë,
Është dashuri mbi dashuritë,
Eshtë një dhimbje kaq e fortë,
E që s’ka të dytë.
Këtu kam varret për të qarë,
Këtu më lulëzon liria,
Këtu hedh vallen me opinga,
Këtu m’ka hije burrërria.