Një puthje më mbeti krejt në ajër,
E erë s’po fryn askund,
Kam frikë se mos ma merr pulëbardha,
Mes reve mos ma humb.
Ajo s’mund të arrij aq larg,
Krahët si kanë aq fuqi,
Ndaj doja erën qiellin të shkund,
Të sillte puthjen për tek ti.
As në zarf se fusja dot,
Ta sillja me ndonjë udhëtar,
Zhubroset e meket në udhëtimin 9 orë,
Dhe ndoshta ka dhe për të qarë.
Një puthje më mbeti krejt në ajër,
Vërtitet pa shpresë si një balonë,
E fundit është ti lutem Zotit,
Ndoshta “Ai” ma dërgon.
Një puthje më mbeti krejt në ajër,
Dhe unë me qiri në dorë…
Të them largësia është vetë një kufi,
Dhe zor e ka shumë zor.