Ashtu siç e nisa me qejf të madh udhëtimin tim në atdhe për festat e Nëntorit, ashtu rezultoi në fakt i gjithë ky udhëtim i imi. E kam quajtur këtë udhëtim si më të bukurin e më të shijshmin e të gjitha udhëtimeve të mia. E para, se po kthehesha në atdhe për festat e Nëntorit, ku ora e saktë e nisjes ishte 21:35 e datës 27/11/2025, ndërkohë që, për fat, nisja ndodhi me një vonesë të papërfillshme, në orën 21:45.
Pasi u akomodova në ulësen time, diku nga mesi i avionit, pranë dritares dhe dy zonjave, njëra nga Velipoja dhe tjetra nga Preza, nisa të lexoj vëllimin me poezi “Xheloze jam” të poetes Lola Shehi, të cilin e kisha marrë enkas për ta lexuar përgjatë udhëtimit.
Pasi kisha lexuar disa poezi të bukura, kur isha në faqen 32 të tij, konkretisht në poezinë “Nuk ta kam borxh”, zonja nga Velipoja, që ishte më pranë meje, si duket ishte dhe ajo duke lexuar bashkë me mua. Në një moment nisi të qeshë me zë; ktheva kokën dhe, duke më parë në sy, më tha: “Sa bukur shkruaka, kam lexuar gati 8 poezi të saj, por qenkan vërtet shumë të bukura.”
Për të mos krijuar ndërprerje aty ku zonja e la, pohova: “Kam lexuar afro 25 poezi”, – thashë – “dhe nëse më pyet se cilën zgjedh si më të mirën, s’do të dija ta bëja.”
Me thënë të drejtën, një vëllim poetik që të përthith në brendinë e tij e të bën për vete. Stili i poetes është tepër unik, çapkëne, guxues dhe i drejtpërdrejtë, gjë të cilën e has mjaft bukur dhe shpesh në vargun e saj, duke e bërë poezinë tepër tërheqëse dhe mjaft të arrirë.
“Xheloze jam” i Lola Shehut përmban mbi 100 poezi të thurura me bukurinë e shpirtit, duke përcjellë mesazhe të forta njerëzore. Duke lexuar këtë vëllim poetik, vëmë re gamën e madhe të tematikave që poetja trajton. Kjo tregon ndjeshmërinë e lartë të poetes për atë që i vret sytë, por edhe për atë që e ngroh në shpirt. Ajo vargëzon plot dhimbje për plagët shoqërore, por edhe ndjenjat e thella njerëzore, si dashuria, malli, dedikime prindërve, nënës dhe babait të saj, kujtimet e fëmijërisë dhe rinisë.
Siç thamë edhe më lart, poetja Lola Shehi është poete e ndjesive të thella e të sinqerta, gjë që e bën poezinë e saj të prekshme e mjaft jetike. Këtë e vërejmë mjaft qartë që në poezinë hapëse “Hapat e lodhur”, ku poetja paraqet me shumë ndjeshmëri gjendjen e mjeruar të moshës së tretë, ku një i moshuar, pasi merr pensionin, paguan faturat e energjisë, ujit dhe ilaçet e muajit, duke mbetur pa asnjë qindarkë, që s’i mjaftojnë as për një kafe:
Pushoi në një stol të drunjtë,
Nën hijen e lodhur të një peme të moçme
Të lagte pak buzën,
Një shishe uji kish marrë nga shtëpia
Kur hapat i ndali tek një kafene, aty pari
Nuk mundi të futej,
Se me paret e mbetura, s’i dilte llogaria.
Dashuria zë një vend qendror në këtë vëllim, e cila është trajtuar mjaft bukur me pathos, ndjenjë dhe sinqeritet. Ja si shkruan ajo te poezia “Vazhdo më gënje”:
Vazhdo më thuaj pa ty s’bëj dot
Që s’do m’lësh vetëm, vazhdo më premto
Me gënjeshtra të vogla më vër në gjumë
Se s’më merr gjumi pa ato…
Poezia “Xheloze jam”, prej nga ka marrë titullin ky vëllim poetik, është një poezi e bukur me varg të fortë dhe plot ndjenjë, që nuk sugjeron thjesht një emocion personal, por një gjendje shpirtërore që shtrihet përtej marrëdhënies çiftore:
Eh sa shumë të kam gënjyer
Kur t’kam thënë xheloze s’jam
Zemra rreh sa shqyen muret
Trupi më dridhet si uragan
Dashuria në vargun e saj nuk paraqitet vetëm si ndjenjë romantike, por edhe si gjendje ekzistenciale, si mungesë, si përballje dhe si konflikt i brendshëm, si p.sh. te poezia “Larg dhe Afër”, sa bukur flasin vargjet me ndjenjën:
Nën shtrojen e bardhë etshëm të kërkoj
Rrëmujë e bëj shtratin, por s’të gjej aty
E mallkova ëndrrën, që etjen s’ma shoi
Etja më ka mundur…, trup, buzë e sy
Por poetja i këndon bukur edhe vetmisë, me një gjuhë të pasur e të fortë figurative, si tek poezia “Nata e ftohtë”:
Vetmia m’rri pas shpine si shtrigë përrallash
Pastaj m’del përballë, dhimbjen ma përqesh
Gishtat zënë lëvizin, mblidhen bëhen grusht
Fytyrën e ngerdheshur ia bëj përshesh.
Në këtë libër gjejmë poezi dedikuar prindërve, nënës dhe babait, të mbushura me dhimbje, mirënjohje dhe dashuri për sakrificat e panumërta të tyre. Figura e nënës dhe e babait merr përmasa madhështore në vargjet e poetes:
Dashuria jote i shter oqeanet
Dashuria jote akullnajat shkrin
Ti je jeta që dhuron jetë
Ti je dashuria mbi të gjitha dashuritë
Ti, nëna ime, je dashuria vetë.
Sa bukur e shpreh dashurinë për babanë poetja në poezinë “Baba”:
Llafazanes tënde sot i paskan mbaruar të gjitha fjalët
E ku t’i gjej metaforat që përshkruajnë dashurinë për ty
Dashuria për ty është edhe më e lartë se malet
Edhe më dritë se drita që mbaj në sy!
Ose në monologun e ndërtuar me babain, te poezia e saj “Gëzuar baba”:
Gëzuar, ba!
Merre gotën,
Apo ke pirë shumë,
Nuk bën dëm një gotë më tepër
Të kujtohet si paske thënë kur erdha në jetë?
I shtova botës edhe një kryevepër
Po ashtu, poetja Lola Shehi i këndon bukur natyrës, detit, yjeve, hënës dhe galaktikës, duke krijuar një harmoni të bukur mes ndjenjës njerëzore, natyrës dhe universit. Ja si shkruan poetja tek poezia “Zemërim vjeshte”:
Aman vjeshtë, ki mëshirë
Boll e lage dimrin plak
Ndalja lotët këtij qielli
Lëre diellin të ngrohë pak
Ose te poezia “Një flakëz”:
Ndizma, o qiell, një cigare
Dërgoma në buzë një shkrepëtimë
Më mjafton një flakëz e vogël fare
E bashkë me cigaren, të ndizet shpirti im
Vargu i drejtpërdrejtë, pa filtra të panevojshëm, ku fjala vjen e zhveshur nga retorika e rëndë, vihet në funksion të ndjenjës së bukur dhe mesazhit që përcjell. Gjuha e gjallë, e drejtpërdrejtë, mjaft e pasur, arti i saj i ëmbël dhe karakteri i saj njëçikë çapkën e i guximshëm e bëjnë poezinë e saj unike në stilin e saj.
“Xheloze jam” është një libër që noton ëmbël në shpirtin e lexuesit dhe nuk të lë ta braktisësh për asnjë çast pa e përfunduar. Një vëllim poetik që dëshmon përvojë të madhe poetike, pjekuri krijuese, ndjeshmëri të thellë dhe një zë poetik të veçantë, si kontributore e padiskutueshme në poezinë bashkëkohore shqiptare.
Së fundmi, dua të shtoj me bindje të plotë se jo vetëm lexova e notova në vargjet e bukura të këtij vëllimi, por i ndjeva thellë në shpirt, duke përjetuar çdo ndjesi e varg të tij.
Urime e respekt për Ju, poete vlerash letrare e njerëzore.
Suksese pafund në krijimtarinë tuaj letrare.
Urim Mezini
Torino, 16/01/2026