Si rreze hëne nëpër pllaja,
Mendimet shtegëtuan tek ti,
Hapat dëgjoja mes errësirës,
Ti humbe, ku ngele nuk e di.
Marr letër, e lapsin në dorë,
Ti shkruaj çdo çast vetmie,
Mos vall të lodhi rruga e gjatë,
Apo të humbi, ajo ndjenjë dashnie.
Me pika loti i shkrova ca fjalë,
Tek ti më ikën mendimet von,
Në ëndërr më vjen nëpër mesnatë
Kështu qenka kjo dashurai jonë.
Mbrëmë e desha fort një përqafim,
Ca rriga lotësh më vijnë në sy,
Më thuaj vall a do ket shpëtim
Kjo dashuri që unë kam për ty.
Mos vallë të ndali errësira,
Apo ajo rrugë e gjatë kuturu,
Ti erdhe vonë në ëndrrat e mia,
Mëngjesi ty të gjeti tek unë
.
I mbodha kujtimet nëpër vite,
Ti ngele i bukur si gjithnji,
Mbrëmë k’të zemër sa ma zhurite
Unë ngela e heshtur pa zë .
Ti nis ca përqafime nga larg,
Ca fjalë që zemra mi përcolli,
Ti larg ngele ah sa larg,
Kjo zemër kujtimet mbështolli,.