Do t’i thyeja malet, do t’i bëja thërrime,
horizontin bosh dua ta shikoj.
Në sy kam vetëm të ëmblat kujtime,
duke kalëruar, ty të imagjinoj.
Do qëlloja dhe diellin unë pa mëshirë,
në vend të rrezeve të lëshonte vetëm shi.
Do ta zbrisja hënën në këmbët e mia
ndoshta, mes yjesh je fshehur ti.
Kam mall. Do kem. S’do më ikë kurrë.
Mungesën tënde e ndjej gjithnjë.
Sprovë e madhe të ikë dashuria;
zemra e zbrazur, e ftohtë, mbetet gurë.