Si dritë e lirisë erdhe si rrufe,
me pushkë në dorë e besë burri.
Emrin Kosovë e mbajte përkrenare,
je si flamur që s’u përkul kurrë.
Në malet që flasin me histori,
shtatorja juaj u bë betim:
se toka e robëruar do të çlirohet
nga pushka e bijve e bijave.
Zahir, emri yt është dritë,
rrugë për brezat që vijnë.
Në çdo hap lirie je i gjallë,
në çdo zemër shqiptari je kujtim.
Rënia jote s’ishte fundi,
por fillim i një epoke të re,
se çlirimtarët kurrë nuk vdesin,
aty ku valëvitet flamuri i lirisë.