S’e harroj ,unë,bukën thatë ,
kur ma jepnin nana e baba
Edhe tash që jam rehat ,
shpesh’herë kokën e kthej mbrapa
S’të harroj ,unë, ty kasolle,
e as zjarrin ndezur n’votër
Dashurinë në shpirt ma mbolle,
me dasht vlla’ e me dasht motër
S’i harroj dhe babë e nanë ,
s’e harroj as fëmijërinë
Kur ma blinin një fustan ,
s’kish për mua, ma shumë gzim’
Nuk harroj fushat me lule ,
kur vrapoja në lëndinë
Nuk u rrita me pekule,
por në shpirt me dashurinë
S’i harroj arat e mbjella ,
kur parmendën ngiste baba
Kur shoh sot ,tokat e djerra ,
menjëherë kthej kokën mbrapa
S’harroj ferrë e s’harroj gurë ,
ku kam ecur këmbëzbathur
Fëmijëri s’të harroj kurrë ,
dhe pse sot jam flokëzbardhur
S’të harroj ty varfëri ,
herë me buk’ e herë pa buk’
Kur kujtoj prindërit e mi ,
dhimbja ,shpirtin,ma këput
S’e harroj at’ kohë t’vështirë,
dhe pse sot ,unë jam rehat
Dua vetëm të bëj mirë ,
kokën mbrapa e kthej prap