Në heshtje flas me ty
kur fjala s’guxon të lind
kur zëri tretet në ajër
dhe shpirti bëhet gjuhë
Në heshtje flas me syt
që din më shumë se goja
aty ku dridhet drita
ndjenja s’ka nevoj për emër
Në heshtje flas me kohen
i tregoj për plagët pa gjak
i rrëfej për dashurin
që su tha kurrë me zë
Në heshtje flas me naten
ajo më kupton pa yje
më mbulon me errësirë
që mos të shoh mungesa
Në heshtje flas se ka fjalë që vdesin
nëse i nxjerr në dritë
dashuria do të jetoj
unë prapë do të flas në heshtje